Highlow Communications

Highlow Communications

Communiceren

Sinds 1986 is Highlow Communications als communicatiebureau gespecialiseerd in woordvoering, mediabeleid, mediastrategie en mediarelaties. Highlow Communications ontwikkelt ook algemeen communicatie & PR beleid. Daarnaast kunt u bij Highlow Communications terecht voor journalistieke en corporate tekstprodukties.

Meer informatie over Highlow Communications vindt u op www.highlow.nl.

Communicatie 3.0; de nieuwe toekomst

communicatiePosted by Jacques Happe Mon, September 26, 2011 17:34:19

Er was eens… een tijd waarin marketing- en public relations professionals zeeën van tijd hadden om in te spelen op de nieuwigheden in de media. Vandaag de dag is dat anders. Minuten kunnen nu het verschil maken tussen de nr. 1 in PR zijn en hopeloos achter de feiten aan lopen. Deze ontwikkeling heeft communicatieprofessionals ertoe aangezet andere communicatiemiddelen te gaan gebruiken voor PR: sociale media.

Door de macht van sociale media hebben communicatiespecialisten een bijna oneindige keuze in hoe ze hun doelpubliek bereiken. Zij waren dus vaak de eersten om de mogelijkheden van sociale media te omarmen en zijn daardoor autoriteiten in de sector geworden. Hieronder leest u maar enkele manieren waarop sociale media het communicatievak hebben veranderd.

Communicatie 3.0: zender, ontvanger… en omgekeerd
Voor PR-specialisten is het niet voldoende om nieuwtjes of informatie over hun merk/klant op de wereld los te laten en dan te verwachten dat het succesvol opgepikt gaat worden door de media. De communicatie is nu wederkerig. Er wordt van de doelgroep verwacht dat ze luistert, nadenkt, meedenkt en dan met een gepast antwoord komt.

Een schat aan informatie
Sociale platforms zijn voor communicatiespecialisten een eindeloze bron van informatie over hun doelgroep, markt, service en de mediakanalen waarin hun klanten geïnteresseerd zijn. Hierdoor kunnen ze meer mogelijkheden creëren en inzicht krijgen in wat hun publiek eigenlijk is.

Vooruit denken en sneller reageren
In een wereld die 24 uur per dag bezig is, zorgen sociale media ervoor dat klachten en bedenkingen van de consument voor iedereen razendsnel zichtbaarder worden. Door de snelheid waarmee sociale media informatie verspreiden kan die negatieve informatie snel tot een crisis leiden. Bedrijven moeten dus even snel reageren om dat soort brandjes te blussen. Merken dienen via webcare klaar te zijn voor zowel negatieve als positieve reacties. Een doordacht communicatieplan sociale media kan hierbij goud waard zijn.

Meetbaar succes
Voor het eerst in het bestaan van de communicatie, geven sociale media bedrijven de mogelijkheid om hun investering te volgen en de opbrengst ervan te berekenen. Hiervoor kunnen ze het verkeer op hun website checken, de bron ervan nagaan, maar ook bekijken hoeveel tijd klanten besteden aan die tools. Dit betekent ook dat online adverteren een specifieker doel krijgt en dat men het veel strategischer aangepakt.

Een ander soort nieuws
De traditionele media zijn niet langer de bron die we aanspreken bij breaking news. Twitter wordt almaar meer beschreven als een persoonlijke nieuwsbron. Heel wat persbureaus delen hier immers nieuws in real time. Het nieuws verspreidt zich in luttele minuten door de hoge concentratie views en comments van over de hele wereld. Zo werd bijvoorbeeld het nieuws over de Japanse tsunami, of meer recenter de rellen in Londen, in minuten over de hele wereld verspreid via Twitter.

Communicatie 3.0; de nieuwe toekomst
Het communicatievak ziet de talrijke mogelijkheden verder uitbreiden. Van hoogst gepersonaliseerde creaties en aanbevelingen, tot het delen van content op alle mogelijke persoonlijke toestellen, zoals tablets en smartphones. Sociale media zijn hierbij het ideale middel om die content te delen.

Benieuwd hoe de toekomst van uw communicatie via sociale media er uit kan zien? De experts van Highlow Communications zorgen er alvast voor dat die rooskleurig is. Neem vrijblijvend contact op voor meer informatie.


Highlow Communications volgen op Twitter? @HighlowNL



gebaseerd op



  • Comments(0)//blog.highlow.nl/#post9

Wat is kwalitatieve PR /communicatie?

communicatiePosted by Jacques Happe Tue, August 23, 2011 11:02:16

Wat maakt iemand een betere PR- of communicatieadviseur? Een opleiding, ervaring, omgevingssensitiviteit, zijn netwerk? De mate waarin gescoord wordt, of hij succesvol is? Het is een lastige vraag, omdat, net als het vak zelf, één antwoord onmogelijk is. PR (en communicatie) is geen exacte wetenschap. Je kunt er geen formules op los laten om je gelijk te halen. Het communicatievak staat onder druk omdat accountability vaak zo lastig of helemaal niet te meten is. Zonder vooraf een richting te geven, wil ik hieronder een discussie opgang brengen over de kwaliteit van de communicatie. Wat is dat, waar hebben we het dan over? En wie bepaalt die kwaliteit, de adviseur, de klant, de branche?

  • Comments(28)//blog.highlow.nl/#post8

Tegen inperking van vrijheid: social media zijn van ons allemaal

communicatiePosted by Jacques Happe Wed, August 10, 2011 11:34:50

De invloed van social media is in het Westen pas goed doorgedrongen door de oproep tot rellen in Engeland. De opstanden in de Arabische wereld begin dit jaar werden ook al gevoed door social media, maar gek genoeg ontging ons dat grotendeels. We sloten onze ogen en oren ervoor, omdat het te ver van onze bed was. Pas als een buurland dreigt met een vorm van inperking van vrijheid van meningsuiting, openen we onze ogen en spitsen we de oren, selectief…

Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. In ons land voor de een wat groter dan de ander, zo bleek uit de recente rechtsgang die politicus Geert Wilders moest maken. De rechters oordeelden dat hij vaak langs de scheidslijn van het toelaatbare scheerde en er soms wellicht overheen ging, maar dat als politicus mocht doen. Zoveel vrijheid is niet iedereen gegeven, maar dat neemt niet weg, dat sommigen op internetfora die scheidslijn wel overschrijden. Racisme, discriminatie, intolerantie, oproepen tot geweld, het kan allemaal. Het mag tot op zekere hoogte. Oproepen tot geweld of het daadwerkelijk plegen van geweld gaat te ver. Crimineel gedrag wordt terecht bestraft. Het is waar de scheidslijn tussen sociale en asociale media dun wordt. De scheidslijn tussen wat aanvaardbaar is en wat niet langer wordt getolereerd.

In het Midden-Oosten, zoals in Tunesië en Egypte bijvoorbeeld, werden social media ingezet om in opstand te komen tegen ondemocratische overheersers als Ben Ali en Moubarak. Toen die de social media dreigden te beperken en censureren, hoorde je (bijna) niemand in het Westen over vrijheid van meningsuiting, vrijheid van internet en vrijheid van de sociale media. Maar toen vorige week in Engeland de vlam in de pan sloeg nadat via BlackBerry en Twitter opgeroepen werd tot plunderingen en te rellen, werden we opeens wakker. De Engelse overheid vindt dat Twitter opruiende accounts moet sluiten en vraagt BlackBerry om mee te werken aan onderzoek naar de veroorzakers van het geweld.

Het oproepen tot geweld zoals dat in Engeland is gebeurd, staat in geen enkele verhouding tot wat in het Midden-Oosten gebeurde. Onze vrijheid in het Westen wordt mede ingegeven door de vrijheid tot internet, telefonie, social media en onze vrijheid van meningsuiting. De twee situaties zijn ingegeven door totaal verschillende emoties en achtergronden. In het Midden-Oosten worden social media ingezet om die vrijheden te verwerven, in Engeland om vooral te plunderen en te rellen. De verschillen zijn legio, de enige overeenkomst, de inzet van moderne communicatiemiddelen. Inperking van zulke vrijheden stuiten me tegen de borst.

Ik vind het ongehoord dat de Britse overheid zelfs maar nadenkt over het inperken van de vrijheid tot moderne communicatie als via social media. Dat ze aan Twitter, Facebook, BlackBerry en welk social netwerk dan ook, hulpverzoeken doet is een stap die te billijken is. Natuurlijk willen de autoriteiten hulp bij het oppakken van de aanstichters van de rellen, die niets meer om het lijf hadden dan plunderingen, gruwelijk geweld en vernielzucht. Niet zoals 30 jaar geleden een aanklacht tegen de armoede en slechte economische vooruitzichten van jongeren, maar puur vandalisme, diefstal en grootschalige, georganiseerde misdaad tegen de maatschappij.

Dan nog kan het niet zo zijn, dat de Britse overheid Twitter wil verplichten om haar netwerk af te sluiten voor relschoppers. Ondanks de verwerpelijkheid van de acties van deze criminelen, is het de vrijheid van een democratie, waar je onbeperkte toegang hebt tot een communicatiemiddel. Elke inperking is een inbreuk op verworven vrijheden. Onbegrijpelijk dat deze gedachte van het inperken van communicatievrijheid afkomstig is vanuit een regering, waarin de liberaal democraten samen met de conservatieven de coalitie vormen. Er zijn genoeg mogelijkheden voor de autoriteiten om social media te monitoren. En sterker nog, om deze zelfde netwerken in te zetten voor eigen belang. Zoals er via Twitter ook heel snel accounts ontstonden van tegenstanders van de rellen. Die binnen een uur 20.000 volgers kregen. Of zoals de pagina op Facebook, waar initiatieven op worden getoond om de steden weer schoon te maken. Of de buurtbewoners die via social media burgerwachten oprichten. Dat is diezelfde vrijheid van internet en social media.

Dichter bij huis waagde de mediawoordvoerder van de VVD, Afke Schaart, het om de PvdA verantwoordelijk te houden voor de komende prijsstijgingen van mobiel internet. De liberale coalitiepartner was onlangs tegen het voorstel van netneutraliteit en vindt dat GroenLinks, D66, PVV en PvdA voorop debet zijn aan de prijsverhogingen, die KPN, Vodafone en T-Mobile per 1 september hebben aangekondigd. Providers wilden bepaalde mobiele internetdiensten afknijpen, differentiëren of zelfs blokkeren, omdat er onvoldoende winst op werd gemaakt. KPN wilde bijvoorbeeld klanten extra geld berekenen voor bepaalde diensten die via mobiel internet extra bandbreedte kosten, zoals Youtube en Skype. Via duurdere contracten, omzeilen de providers de netneutraliteit alsnog en vragen ze toch meer geld. De VVD houdt de PvdA hiervoor verantwoordelijk.

Het is natuurlijk een gotspe, dat een partij die ‘vrijheid’ in haar naam voert, niet voor die vrijheid van het net heeft gevochten, maar de wet wilde tegenhouden die dit beter wilde regelen. Nu schuift de VVD haar eigen verantwoordelijkheid af op partijen die wel bereid waren te vechten voor die vrijheid. Het zou de politiek sieren om die vrijheid van het (mobiele) net met betaalbare tarieven weer zo snel mogelijk voor iedereen open te stellen. Opdat social media weer door iedereen ingezet kunnen worden; het liefst zo sociaal mogelijk, maar ja, ook de asociale medemens maakt gebruik van de moderne communicatie die vrijheid ons nu eenmaal biedt. En dat is een groot verworven goed. Hier, bij ons, in Engeland, en hopelijk ook snel in het hele Midden-Oosten en de rest van de gesloten wereld, waar vrijheid van meningsuiting nog steeds ingeperkt wordt door enge overheersers…

Jacques Happe

Jacques Happe is vicevoorzitter van Welcom, het Amsterdamse communicatienetwerk, zelfstandig journalist, mediastrateeg en communicatiemanager bij Highlow Communications, dat hij 4 augustus 1986 op 19-jarige leeftijd oprichtte.

  • Comments(25)//blog.highlow.nl/#post7

Zou jij deze communicatiekeuzes hebben gemaakt?

communicatiePosted by Jacques Happe Sun, August 07, 2011 19:51:56


In een kwart eeuw heb ik heel wat dubieuze keuzes gemaakt zien worden in het communicatievak. Dit jaar vier ik twee jubilea; mijn zilveren als journalist en een koperen als communicatieadviseur. Beide functies combineer ik, omdat ik het vooral heel erg leuk vind. Maar ook, omdat ik op die manier zie welke keuzes worden gemaakt. Onderstaand betoog richt zich vooral op de keuzes van mensen in het PR en communicatievak, waar ik mijn vraagtekens bij zet. Zou jij deze keuzes maken of heb je voorbeelden van andere 'foute' keuzes?

Het leven is een aaneenschakeling van keuzes. Het is zo`n tegeltjeswijsheid, waarvan je je afvraagt of de makers zelf kunnen leven met hun keuzes. Een paar voorbeelden:
* Een voorlichter geeft een cameraploeg met een avonduitzending aan het begin van de middag voorrang boven een persbureau dat binnen een half uur het nieuws op de feed heeft staan voor media als NRC, AD, Trouw, De Pers en nu.nl.
* Een voetbalclub weigert - semiprofessionele - fansites toegang tot persfaciliteiten, omdat de persmedewerker hen niet als (nieuwe) media beschouwt.
* Een woordvoerder meldt na publicatie dat een journalist hem niet had mogen citeren.
* Een omroep of voetbalclub vindt een eigen programma belangrijker dan de onafhankelijke media en dat alles onder het mom ‘dat snap je toch wel, hè, wij gaan voor’. Nee, dat snapt de journalist niet!
* Een PR-functionaris van een filmmaatschappij vertelt een journalist van een huis-aan-huisblad dat deze voor haar niet belangrijk is, behalve het grote ochtendblad.

Er zijn nog veel meer voorbeelden te noemen, maar dit zijn toevallig situaties die ik als onafhankelijk journalist aan den lijve heb ondervonden. Ik heb in 25 jaar voor grote en hele kleine media gewerkt, offline en online. Bovenstaande keuzes maak ik helaas nog steeds -te vaak- mee. Het is mijns inziens onbegrijpelijk en zelfs onvergeeflijk als zulke keuzes gemaakt worden.

Als communicatieadviseur van internationale ruimtevaartorganisatie ISTA heb ik onlangs een situatie aan de hand gehad, waarbij ik ook een keuze heb moeten maken, waarvan ik me heb afgevraagd of het wel een juiste was.’s Avonds om 20 uur zou de burgemeester van Lelystad bekend maken dat haar stad op termijn een ruimtevaartluchthaven zou worden. De NOS en RTL kregen ’s om 18 uur de scoop voor radio en tv. Eén krant was het niet eens met die keuze, omdat de journalist het nieuws al ’s ochtends vroeg in zijn krant had willen publiceren. Maar dan zou de politieke consequentie van de publicatie verstrekkende gevolgen hebben gehad, dus dat was geen optie. Onder embargo stuurden we alle media ’s ochtends het persbericht. Iedereen hield zich daar aan. Ook die krant en de dagen daarna nog steeds, want ze boycotten als enig medium het nieuws. De mediawaarde van het nieuws via RTL, NOS, SBS, nationale, internationale, lokale en regionale media was vele malen hoger, dan als het alleen op pagina zoveel in die ochtendkrant was gebracht. De keuze, hoe lastig ook, bleek een juiste. Overigens had die journalist -als enige- een uitgebreid interview gehad, waarin hij heel veel achtergronden kreeg, die niet in het persbericht stonden.

Een journalist moet keuzes maken, maar een communicatieadviseur ook. Ik heb als journalist wel interviews gedaan, die ik net iets te lang op de plank had laten liggen. Het nieuws was al door een ander medium gebracht. Daarom begon ik een website, waarop ik mijn eigen nieuws sneller kon publiceren. Nieuws dat altijd gestaafd werd door feiten en bronnen. Een grote voetbalclub vond dat zo bedreigend voor de eigen media, dat de communicatiemanager – zelf afkomstig uit de journalistiek – na vijf lange jaren mij er voorgoed had weten uit te werken. Een ‘berufsverbot’, omdat hij bang was voor de onafhankelijkheid van een medium, dat hij niet kon controleren.

Journalisten en communicatiemedewerkers vliegen elkaar soms in de haren. Ik heb dat nooit gesnapt. Je hebt elkaar toch nodig. We zijn allebei intermediair tussen product of bedrijf en de eindgebruiker, het publiek. De boodschap van de communicatieadviseur kan alleen verteld worden als de journalist, of bijvoorbeeld de blogger, het wil overbrengen. Je hebt elkaar nodig en trekt dus nooit de eigen media voor als je ook onafhankelijke media hebt uitgenodigd. Dan krijg je dat die onafhankelijkheid wel erg afhankelijk wordt. Van de eigen media welteverstaan, omdat niemand anders nog in jouw boodschap is te interesseren.

In de communicatie gaat het om het maken van de juiste keuze. De journalist wordt dagelijks overspoeld met mediaprikkels; via blogs, websites, kranten, radio en tv, persberichten en social media. Wil je je boodschap toch goed overgebracht zien naar het publiek, maak dan een weloverwogen juiste keuze. En tot slot: schoffeer nooit de intermediair, die de journalist uiteindelijk voor jouw product of bedrijf is…

Jacques Happe

Jacques Happe is vicevoorzitter van Welcom, het Amsterdamse communicatienetwerk, zelfstandig journalist, mediastrateeg en communicatiemanager bij Highlow Communications, dat hij 4 augustus 1986 op 19-jarige leeftijd oprichtte.

  • Comments(17)//blog.highlow.nl/#post6

Hoe ga je als woordvoerder met een onbeschofte journalist om?

communicatiePosted by Jacques Happe Thu, July 28, 2011 12:37:26

In een eerder blog ging ik al in op de kernboodschap, die soms tot in het extreme wordt doorgevoerd. De journalist komt niet door de vooraf bedachte formulering en krijgt niet het antwoord waar hij naar op zoek is. Dan kan de situatie zich voordoen dat een journalist impertinente vragen stelt of zelfs onbeschoft wordt. In onderstaand betoog een prachtig voorbeeld. Hoe ga je daar mee om?

Afgelopen week interviewde ik voor de nieuwe Amersfoortse omroep EVA een toneelspeler, die nog nooit eerder voor TV zijn zegje had mogen doen. Na afloop bedankte hij me omdat ik hem op zijn gemak had gesteld. Vijfentwintig jaar geleden begon ik als journalist en later ging ik ook het communicatievak in. Ik weet hoe het is om zowel aan de ene als aan de andere kant van de microfoon te staan. Ik merk snel genoeg of iemand gespannen of onervaren is. Ik heb jarenlang jonge voetballers van Ajax geïnterviewd. In de bijna tien jaar dat ik bij de club rondliep, heb ik nooit gemerkt dat spelers vooraf werden voorbereid op een mediaoptreden. Sterker nog, als een A-junior voor het eerst met Jong Ajax mee mocht doen en na afloop in de kleedkamergang geconfronteerd werd met een handjevol journalisten, bleek pas goed waar Ajax steken liet vallen. Ik zag de bravoure van het veld wegzinken in de afgezakte voetbalsokken van de jonge voetballer. Vaak was ik als reporter van lokale kranten als eerste aan de beurt om ze wat vragen te stellen.

Glimmend van trots
Ik merkte dat de Ajacied moeite had met de aandacht. Geïntimideerd door een notitieblokje of een dictafoon gaf hij dan verlegen zijn antwoorden. Geen bravoure. Met een schuin oog keek hij naar de camera`s van AT5 en AjaxTV, waar hij later weer zijn verhaal moest doen. Terwijl de onervaren persvoorlichter van Ajax met open mond stond te luisteren, stelde ik zo’n speler na mijn interview één essentiële vraag: ‘als morgen je opa en oma, vader en moeder, broertjes en zusjes, klasgenoten en vriendjes naar je kijken op TV, hoe wil je dan dat ze na afloop op je reageren? Trots?’ Uiteraard kreeg ik dan een instemmend antwoord op die vraag. Mijn advies was kort en krachtig: geniet van het moment als je voor die camera staat. Zorg dat iedereen morgen trots op je is en laat zien, waarom jij bij Jong Ajax schittert. Vol vertrouwen liep zo’n joch dan naar de camera en stond glimmend van trots de journalisten van AT5 en AjaxTV te woord.

Impertinente vragen
Maar het kan ook heel anders. Wat als je een journalist tegenkomt, die er helemaal niet op uit is om je te laten glimmen van trots, maar er op uit is om zijn gelijk te halen? Onderstaande clip toont een live vraaggesprek voor MSNBC`s Hardball. Presentator Lawrence O'Donnell is voorstander van hervorming van de Amerikaanse gezondheidszorg en zijn gast, senator John Culberson, is een sterk tegenstander. Tijdens het interview noemt O'Donnell de politicus een leugenaar. Hij is sarcastisch, respectloos, beschuldigend, vijandig en onbeschoft. Het is lastig om dan niet mee te gaan in de stemming van de vragensteller. Reageer je op agressieve vragen met agressieve reacties? Duelleer je als politicus met de journalist, die al weet welke kant hij op wil met zijn interview, omdat hij weet welke vragen hij gaat stellen? Weglopen heeft geen nut, maar daarover later meer.



Blijf correct en positief
Als je tegenover een agressieve journalist staat, blijf dan vooral dichtbij jezelf. Ga niet mee in de agressie van de interviewer. Blijf bij jezelf en pareer impertinente vragen met verontwaardiging, met humor of een combinatie daarvan. Laat je niet verleiden tot zaken waar je het niet over wilt hebben of tot een stijl die negatief is. Blijf positief, want het publiek pikt dat op. Boos worden heeft geen zin. Het voedt de agressie van de interviewer en dat levert een tegenovergesteld resultaat op. Blijf dus dicht je bij jezelf, correct en vriendelijk, toon respect en blijf de presentator aankijken. Volg je dat advies, dan verover je de sympathie van het publiek. In bovenstaande clip blijft de politicus proberen antwoord te geven op de vooringenomen vragen van de presentator. Ondanks de constante aanvallen en interrupties. Hij reageert beheerst, licht verontwaardigd en heel correct: “Ik vraag me af waarom je me als gast hebt uitgenodigd als je zelf de hele show vult. Ik wil je een serieus antwoord geven (...) Lawrence, neem me niet kwalijk, stel je me nog in staat om ​​antwoord te geven?” Als de kijker ziet dat de interviewer zijn gast oneerlijk behandelt, verliest de gastheer de sympathie van het publiek.

Gratis advies
Reageer vooral vanuit je persoonlijke ‘ik’ en niet in algemeenheden. Toen ik een bekende zanger adviseerde over zijn publieke optreden in de media, heb ik hem ook gezegd vanuit zichzelf te reageren: ‘ik vind’, ‘ik ben van mening’ en dus niet ‘het is zo!’. Je persoonlijke mening doet er toe als je niet in algemeenheden praat. De artiest paste het toe en het maakte hem sympathieker. Uiteindelijk leverde het hem zelfs een groter publiek op. Toon respect voor de geïnterviewde, ook als die zich respectloos naar jou gedraagt. Ga je mee in een negatieve tendens, dan leg je het in de publieke opinie af. Toon lef en durf, zoals de politicus de journalist pareert. Het publiek waardeert dat. Weglopen levert het tegenovergestelde op. De interviewer krijgt dan de kans je negatief neer te zetten. Kijk maar naar de video waarin Rutger Castricum van GeenStijl.nl voormalig minister Ella Vogelaar interviewt. Exemplarisch voor hoe het niet moet als woordvoerder. Sterker nog, Castricum geeft een fraai staaltje mediatraining als gratis advies aan de bewindsvrouw.



Wees trots
Het is als woordvoerder niet altijd eenvoudig. Je moet zowel je boodschap verkondigen als op je hoede zijn voor vragen, waar je wellicht geen antwoord op hebt of wilt geven. En dan loop je soms ook nog een journalist tegen het lijf, die je anders bejegend dan je je zou wensen. Het beste is om je daar op voor te bereiden via een mediatraining. Wapen je tegen dit soort lastige situaties. Maar waar het vooral om gaat. Schud die schroom van je af, wees trots op je werk, je mening en jezelf. Toon dat dan ook. En vooral, blijf zelf correct en beleefd. Altijd…

Jacques Happe

Jacques Happe is vicevoorzitter van Welcom, het Amsterdamse communicatienetwerk, zelfstandig journalist, mediastrateeg en communicatiemanager bij Highlow Communications, dat hij 4 augustus 1986 op 19-jarige leeftijd oprichtte.

Naschrift: Dit blog werd mede-geïnspireerd door een soortgelijk artikel op PR Daily.

  • Comments(34)//blog.highlow.nl/#post5
« PreviousNext »